Tybetański Region Autonomiczny, Tibet Autonomous Region, Tybet, Tibet, Xizang Zizhiqu, Pö-rang-gjong-czong |
W VII w. zjednoczenie plemion tybet. w silne królestwo; IX w. rozpad państwa na oddzielne księstwa; XI-XIV w. upowszechnienie się buddyzmu (buddyzm tybetański), odtąd gł. czynnika kulturotwórczego w Tybecie; XIII-XIV w. zależność od mong. dyn. Yuan; w okresie niezależności Tybetu, po upadku dyn. Yuan, wzrost rywalizacji między szkołami buddyjskimi; zwyciężyła zał. na pocz. XV w. sekta Żółtych Czapek, która w XVII w. zaprowadziła w Tybecie teokratyczny system rządów z dalajlamą na czele; Lhasa, gdzie znajduje się rezydencja dalajlamy, pałac Potala, stała się świętym miastem Tybetu; 1716 najazd chanatu dżungarskiego, interwencja chiń. i włączenie Tybetu (z zachowaniem jego autonomii) do cesarstwa; 1904 militarna misja F.E. Younghusbanda, ustanowienie kontaktów dyplomatycznych i handl. z W. Brytanią; w czasie rewolucji chińskiej 1911-13 wycofanie wojsk chiń., rozluźnienie polit. więzów Tybetu z Chinami; 1950 wojska chiń. wkroczyły do Tybetu; 1951 układ o "pokojowym wyzwoleniu Tybetu" między rządem ChRL a dalajlamą, gwarantujący zachowanie autonomii Tybetu (część ziem tybet. włączono do prow. Qinghai, Sichuan, Xinjiang, Gansu i Yunnan); podjęte przez Chiny, wbrew postanowieniom układu, działania w celu zmiany tradycyjnych struktur społ. i gosp. w Tybecie (m.in. sekularyzacja dóbr klasztornych, kolektywizacja) doprowadziły w poł. lat 50. do antychiń. partyzantki; 1959 powstanie krwawo stłumione przez Chińczyków; ucieczka Dalajlamy XIV (Tenzin Gyatso) do Indii, gdzie powołał emigracyjny rząd tybet.; 1965 ustanowienie Tybetańskiego Regionu Autonomicznego; w czasie "rewolucji kulturalnej" nasilenie sinizacji Tybetu (m.in. intensyfikacja osadnictwa chiń., obsadzanie administracji przez Chińczyków), masowe niszczenie miejsc kultu rel., prześladowania rel., zakładanie komun ludowych; po zakończeniu "rewolucji kulturalnej" liberalizacja - m.in. odwołanie części chiń. urzędników, przywrócenie swobód rel., zniesienie komun lud.; od lat 80. nasilenie tendencji do zachowania tożsamości nar. wśród Tybetańczyków, uznających nadal duchowe przywództwo Dalajlamy XIV (1989 otrzymał Pokojową Nagrodę Nobla); 1989-90 w następstwie antychiń. wystąpień w Lhasie stan wojenny w Tybecie. |
|
14. Zdjęcia 15. Hymn - plik dźwiękowy |
1. Status: region autonomiczny Chin 2. Ustrój polityczny: brak; państwo komunistyczne (Chiny) 3. Położenie: kraina górsko-wyżynna w Azji Środk., obecnie w zach. Chinach; ograniczona wysokimi górami (Karakorum, Kunlun, Altun Shan, Qilian Shan, G. Sino-Tybetańskie, Himalaje 4. Sąsiedzi: Indie, Nepal, Bhutan, Myanmr (dawniej Birma) 5. Klimat: podzwrotnikowy kontynentalny, skrajnie suchy 6. Ukształtowanie terenu: górzysto-wyżynne tereny Wyżyny Tybetańskiej (średnia wysokość 4000-5000 m n.p.m.) otoczonej wysokimi łańcuchami gór Kunlun i Himalajów (Mount Everest, 8848 m n.p.m.). 7. Powierzchnia: 1228 tyś. km28. Stolica: Lahasa (382 tyś. mieszkańców) 9. Podział administracyjny: brak; wieksze miaasta: Lhasa, Czamdo (Qamdo), Szigace (Xigaze) 10. Ludność: 2280 tyś. mieszkańców (1993) 11. Języki: dialekty chińskiego 12. Religie: lamaizm 13. Waluta: juan |
|
|
|
18. Rekomendowane biura podróży:
19. Linie lotnicze:
20. Inne środki transportu (pociąg, autobus, statek itp.)
|
| *kliknij na linku interesującego Cię biura, lini lotniczych aby zapoznać się z ofertą |
|
22. Ciekawe strony:
|