W Polsce panuje swoisty mit Madagaskaru. Z lektur szkolnych wynosimy całkowicie fałszywą wiedzę, jakoby Polak Beniowski był kiedyś królem Madagaskaru. Beniowski nie był Polakiem (tylko pół Słowakiem, pół Węgrem) i nigdy nie był królem Madagaskaru. Rządził jedynie przez krótki czas jednym z licznych, malgaskich plemion. I jakkolwiek malgaska historia raczej o nim nie wspomina to jednak w miejscowości Antsirabe można znaleźć ulicę Beniowskiego.

Madagaskar pomimo, że znajduje się w niechlubne j czołówce najbiedniejszych państw świata i właściwie nie posiada infrastruktury turystycznej, zdecydowanie warty jest poświęcenia mu możliwie najdłuższego czasu. Na zachodzie wyspy znaleźć można rozszalały ocean i unikatowe, w skali zapewne światowej, kanały porośnięte wanilią i orchideą. W środkowej części wyspy można oglądać liczne gatunki lemurów w kilku parkach narodowych oraz zwiedzić las deszczowy, który niestety w skutek niepohamowanego wyrębu lasów skurczył się do bardzo małych rozmiarów. Im dalej na zachód, tym bardziej surowy i pustynny staje się krajobraz. Płaskowyż z ciekawymi formacjami skalnymi daje liczne możliwości wypraw pieszych. Wspaniałe baobaby, śmieszne, malutkie pękate drzewka zwane stopą słonia oraz wysokie na kilka metrów rośliny wyglądające jak kaktusy, które de facto kaktusami nie są powodują, że nawet najbardziej wybredny turysta czuje się na Madagaskarze wyjątkowo. A na zachodzie, nad Kanałem Mozambijskim można leżeć na bajecznej plaży i nurkować na jednej ze wspanialszych na świecie raf koralowych.